social facebook box blue 16

social twitter box blue 16

MarathonPlus is een vereniging voor lopers met een duidelijke voorkeur voor de lange afstand. Het prestatieniveau is daarbij niet van belang, wel verwachten we een zekere ambitie om gericht te werken aan een continue verbetering van je prestaties bij wegwedstrijden of trails. Per 17 november 2010 zijn wij een officiële bij de AtletiekUnie aangesloten vereniging, wat de mogelijkheid biedt om een wedstrijdlicentie te verkrijgen op naam van MarathonPlus.
 
Wij zijn een vereniging zonder baan of clubhuis. De lopers volgen een schema dat in overleg met de hoofdtrainer is opgesteld. De trainingen door de week doen zij in principe op eigen gelegenheid, eens per maand worden een gezamenlijke training of lange duurloop georganiseerd “ergens in de vrije natuur”.
 
De groep telt uiteraard de nodige lopers uit Deventer zelf, maar wil uitdrukkelijk regionaal opereren. Van Apeldoorn tot Almelo of Enschede, van Assen tot Nijmegen of Arnhem. Door onze werkwijze is de reisafstand slechts van belang bij de wekelijkse gezamenlijke trainingen of duurlopen.  Voor lopers die bij hun huidige vereniging weinig ondersteuning krijgen op het gebied van ultralopen (of daar zelfs voor zonderlingen worden aangezien) kan dit dus een aantrekkelijk alternatief zijn.
 
MWij willen de lopers van MarathonPlus niet alleen ondersteunen met individuele schema’s om toe te werken naar zelfgekozen (ultra)marathons, maar ook met sportmedische hulp bij blessures (en vooral –preventie) en voedingsadviezen. Onze blauw met gouden clubkleding is tegen een schappelijke prijs verkrijgbaar.
 
Tot slot willen we nog benadrukken dat ook gezelligheid, gezamenlijk sportbeleving en onderlinge steun belangrijke bouwstenen zijn van de vereniging. Een jaarlijks trainingsweekend en (facultatieve) reizen naar buitenlandse (ultra)marathons leveren daaraan een belangrijke bijdrage.
 
Bent u geinteresseerd in de Statuten van MarathonPlus, zullen wij u deze graag per email naar u toesturen!
 
 

Verslag van the Pony Express New Forest Multi Stage Ultra van XEnergy

Zaterdag 2 mei day 1 48km (29,8miles) 505hm


Van tevoren goed up-to-date gehouden door de organisatie door middel van newsletters en met de info van hun site, goed voorbereid naar de start gegaan van dit 2-daagse evenement in het New Forest Park, waar de ponies en koeien niet netjes in weilandjes staan, maar gewoon vrijelijk door de omgeving kunnen wandelen.

Aangekomen bij de sporthal in Brockenhurst is er even tevoren een briefing en ondertussen probeer ik de gekregen routekaarten zo handig mogelijk startklaar te houden voor het lezen ervan tijdens t lopen, volkomen overbodig zoals onderweg blijkt, want de route is perfect aangegeven met bordjes, lintjes aan bomen en pijltjes op de weg (en daarnaast de langzamere groep eerdere starters als richtpunt). Om 11 uur is mijn start en na een kort stukje over de weg, gaan we het grasveld op van een hotel, waarachter de tracks wachten. De ponies lopen hier los rond, dus auto’s mogen niet harder dan 40miles omdat ze af en toe ook over de weg kunnen lopen.

De paden zijn goed begaanbaar, met dus ook geregeld een klim, de een pittiger dan de ander, en af en toe een hekje waar even ingehouden moet worden, maar verder loopt het lekker door. De omgeving is prachtig en ik stop af en toe om even een fotootje te schieten. De groep valt al snel uiteen, maar ik heb wel door dat ik niet slecht bezig ben. De benen voelen goed en de checkpoints, die prima bevoorraad zijn met squash (cassis of fanta, maar geheel zonder prik), snoepjes en nog wat dingen die me niet interesseren (eten doe ik wel na t lopen) volgen elkaar vlot genoeg op, ook al zitten er maar 3 op de hele route. Voor de zekerheid dus ook zelf een bidon en gelletjes mee, maar aan ‘t eind heb ik maar de helft van m’n bidon (ca 300ml) leeg, de gelletjes blijven mooi zitten voor morgen.

Pieter Mans over de 120 van Texel

Na 90 kilometer viel voor mij het doek. Het was leeg, vooral in het hoofd gebroken. Een kleine 20 kilometer daarvoor liep ik verkeerd. Als in: niet de juiste route gevolgd. Als een puzzel van 1000 stukjes waarvan de laatste niet blijkt te passen. Foutje van de fabriek.

Moet ik nog terugkijken naar de race van afgelopen maandag en de teleurstelling alleen maar groter maken? Ik vermoed van wel, anders had ik dit niet geschreven. Waarom? Misschien om het te kunnen accepteren, misschien omdat ik de nasmaak van teleurstelling verdien. Misschien als lamlendig surrogaat voor het afzien in de resterende 30 kilometer die ik niet liep. Het dichtst bij de waarheid is waarschijnlijk dat de teleurstelling die ik voel niet groot genoeg is en wil ik hem op deze manier groter maken. Zelfmedelijden, niks menselijks is een atleet vreemd. Wat ging er mis op Texel?

Om die vraag te beantwoorden moet ik kort een beeld geven wat er grofweg aan voorbereiding vooraf is (mis)gegaan. De cijfers spreken boekdelen: De laatste drie ultrawedstrijden waar ik gestart ben, ben ik uitgestapt. De eerste was in Stockholm vorig jaar, waar ik de 100km mee zou lopen om mijn pr van 7u22 aan te scherpen. Een dergelijke wedstrijd vereist een vroege inschrijving. Niet alleen om een betaalbaar ticket en overnachting te regelen, maar ook om mentaal op scherp te komen. Eenmaal ingeschreven staat het doel vast: einde van de twijfel, begin van het schema. Helaas liep ik in de aanloop naar het echte trainingswerk een kleine maar hardnekkige blessure op aan een peesaanhechting bij mijn knie. Trainingen vielen in het water, extra rust, oefeningen in de sportschool, meer trainingen overslaan. Leven bij de dag. Welke atleet kent het niet? Al met al afgereisd naar Stockholm (een doel is een doel) met de insteek zo lang mogelijk pijnvrij te lopen. Ik haalde het tot de marathonafstand en stapte met een opgewekt gevoel zonder klachten uit de wedstrijd. Een marathon zonder pijn, niet slecht! Het was ten slotte pas begin augustus. Nog voldoende tijd voor een redelijk fatsoenlijke voorbereiding op het WK100km in Doha eind november.

Een tijd van komen en een tijd van gaan

Woensdag 17 maart 2010 was een belangrijke dag in de jonge geschiedenis van onze vereniging.

Die avond was Eric de Vries bij mij thuis op bezoek om de zaken nog eens met elkaar op een rijtje te zetten na een roerige periode bij onze oude atletiekvereniging. Onder het genot van een goed glas wijn filosofeerden we wat over onze hardlooptoekomst en de stand van het marathon- en ultralopen in Nederland in het algemeen. Gaandeweg de avond kregen onze ideeën steeds meer vorm en toen de klok aangaf dat het zo ongeveer middernacht was, hieven Eric en ik het glas op de oprichting van een nieuwe atletiekvereniging in Nederland, te weten MarathonPlus.

AV MarathonPlus heeft een nieuwe voorzitter

In het verlengde van het terugtreden van Eric de Vries als voorzitter van AV MarathonPlus heeft Ed van Beek zich kandidaat gesteld voor de opvolging van Eric als voorzitter. Het bestuur heeft de leden van AV MarathonPlus deze kandidatuur voorgesteld en heeft deze kandidatuur bij de leden in stemming gebracht. Maar liefst 54 leden hebben hun stem uitgebracht. Dat is meer dan de helft van het totale aantal stemgerechtigden (totaal: 105).

De uitslag van de stemming is:

- aantal uitgebrachte stemmen is 54

- aantal stemmen voor is 53

- aantal onthoudingen van stemming is 1.